De wijnkenner.

Een wijnkenner moet veel leren en veel proeven. Heel veel.

Het beste is om te beginnen met een wijnproef-cursus, waar je leert hoe een etiket te lezen, hoe je bepaalde soorten wijn kunt herkennen en hoe kurk in de wijn smaakt. Na een korte cursus heb je best veel geleerd en voel je je een ware wijnkenner. Dat geldt ook voor mij en daarom kies ik graag de wijn uit in een restaurant. Best lastig, dus kijk ik vaak naar hoe anderen dat doen. Daar leer ik veel van. Wat mij opvalt is, dat het kiezen van de juiste wijn op heel veel manieren kan.

Er zijn mensen die een korte blik op het etiket van de fles werpen. Zij gaan ervan uit dat zij krijgen wat ze hebben besteld. Vervolgens wordt snel een slokje geproefd en meestal is de wijn oké. “Schenkt u maar in”. Anderen hebben meer tijd nodig. Het etiket wordt grondig bestudeerd en daarna wordt aandachtig geproefd. Dat begint met ruiken: de neus diep in het glas, walsen, weer de neus in het glas, nog een keer walsen en dan pas een slokje.

Het bleef een tijd stil, totdat hij tegen de serveerster zei: “ik wil meer hout”.

Tot nu toe heb ik niet meegemaakt dat de wijn wordt afgekeurd, hooguit dat deze niet smaakt zoals verwacht. Verkeerde keuze dus, maar geen reden om de wijn (kosteloos) terug te sturen. Dan kan wel als de wijn naar kurk smaakt.

Wijn per glas kiezen kan ook. Bij steeds meer horecagelegenheden kan dat, waardoor we niet meer aangewezen zijn op die o zo bekende chardonnay of merlot. Dikwijls kan je een nipje wijn proeven voordat je je definitieve keuze maakt. Af en toe proef ik blind om mijn wijnkennis te testen.

Op een avond zat ik naast een jonge vent. Hij leek mij een student. Ik kon mij  ogen niet van hem af houden. Heel geconcentreerd keek hij naar zijn glas wijn. Vervolgens rook hij er aan en nam daarna een slok. Het bleef een tijd stil, totdat hij tegen de serveerster zei: “ik wil meer hout”. Ik vond het best hilarisch, maar bedacht direct dat ik het zelf had kunnen zijn. 

Toen ik een keer een wijnarrangement had begon de overenthousiaste, jonge sommelier direct na het inschenken van de wijn mijn glas driftig rond te draaien, er aan te ruiken en tot slot mij te vertellen wat “je” ruikt. Ik was daar niet blij mee, want zo word ik nooit een echte wijnkenner.