Dauphine is 10 jaar! Ik kan me nauwelijks meer voorstellen hoe
mijn leven was zonder Dauphine. Ik kom er vaak, heel vaak. Voor een lunch, kop
koffie of diner.
Waarom is het zo fijn toeven daar? Of liever: waarom vind ík
het fijn?
Dat heeft met diverse factoren te maken.
In de eerste plaats de bediening. Jonge enthousiaste mensen,
die het de klant naar de zin willen maken, de juiste (persoonlijke) snaar weten
te raken en niet met zichzelf bezig zijn.
Wat ik heel erg prettig vind is dat ze niet pushen. Hoe vaak
gebeurt het niet dat, wanneer je net een laatste slok wijn in je mond hebt of
die laatste hap van het hoofdgerecht amper hebt doorgeslikt, prompt wordt
gevraagd: “Wilt u nog een glaasje wijn?”, of: “Wilt u de kaart voor het nagerecht?”
Heel irritant. Bij Dauphine wachten ze gelukkig op een teken van de gast.
En dan het eten: de kaart is ruim van opzet, dat wil zeggen
voor elk wat wils. Van een Ceasarsalad tot een hamburger (met veel friet), van
een King-crab tot een rib-eye, en niet te vergeten die verrukkelijke ravioli
met truffel. Ben je een echte visliefhebber: een visplateau behoort ook tot de
mogelijkheden. Elke week is er een ander driegangenmenu, de vaste kaart wisselt
soms, al staan enkele gerechten er vanaf het begin op, zoals de chocoladetruffelterrine
met frambozensaus. Het aller allerlekkerste vind ik hun citroentaartje. Maar
juist dat staat niet altijd op de kaart.
Verwacht geen sterrenniveau, maar wel (h)eerlijke gerechten.
Er is één klein
minpuntje, namelijk het ontbreken van een koekje bij de koffie. Je kan wel bonbons, slagroomtruffels en koekjes bestellen, maar het zit er niet standaard
bij. Dit omdat men bang is dat de koekjes niet worden gegeten waardoor ze in de
vuilnisbak verdwijnen. Daar zit wat in, maar volgens mij eten heel veel mensen
hun koekje juist wel op (net als hun patat, maar dat terzijde).
Tot slot de ruimte: Dauphine zit in de oude Renaultgarage,
vandaar “Dauphine”. Buiten op het terras
staat een fraai exemplaar van dit autootje. Binnen is het groot en rumoerig. Ik
houd daar van, maar de meningen zijn
daarover verdeeld. Ik vind het heerlijk om er te zitten en te kijken naar alles
en iedereen om me heen; me vervelen doe ik niet.
Afgelopen zomer was Dauphine tijdens de vakantieperiode
gesloten voor een grote verbouwing; een perfecte timing! Na ruim negen jaar kon
Dauphine dat volgens mij wel gebruiken. Vol verwachting ging ik na de vakantie
kijken, maar ik zag niks, of liever: ik zag geen verandering. Maar als dat
alles is…
Op naar de 20 jaar!
